O verdwaalde roos.....

O verdwaalde roos
Je blaadjes lachen niet meer
Hangen naar de grond
Vergaan is je kleur
Verdampt je geur

Ooit scheen je
Streelde je elk oog dat keek
Je armen reikend
Naar de zon
Een kunstwerk
Zoals je stond
Een roos
Die je de adem ontnam
Als je haar zag
Vergeten deed je niet

Maar vanwaar het verdriet
Je verwelkte blaadjes
Hoe kon het leven
Zulke schoonheid ontnemen
Wat is het verhaal
Achter het verdwijnen
Van al die pracht en praal


Haar vermoeide armen
Die hangen
Haar gezicht afgewend
Van de zon
Die zij zo liefdevol omarmde
Een leven geofferd
Met open armen
Wachtend
Maar het verlangde
Niet gevonden heeft
In het verlangen zelf
Uiteindelijk
Is gestorven

Is dat dan

Het ultieme offer…….


© Teyfik Cosgun


Populaire posts